Η  «κοινωνία των πολιτών» είναι ένας όρος που έχει εισβάλλει στο λεξιλόγιό μας κατά την τελευταία δεκαετία. Η συνειδητοποίηση ότι η πολιτική δεν μπορεί να εξαντλείται σε αυτό που ονομάζεται «επίσημη πολιτική», ότι ο πολίτης δεν αρκείται πλέον στον ρόλο του ψηφοφόρου μια φορά την τετραετία, ότι η δημοκρατία δεν εξαντλείται στις προβλέψεις και τα παιχνίδια των δημοσκοπηκών εταιρειών αλλά είναι ένα καθημερινό βίωμα, οδήγησε στην δημιουργία ομάδων και οργανωμένων συνόλων που επηρεάζουν και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Τα οργανωμένα αυτά σύνολα ονομάστηκαν από τον Γκράμσι «κοινωνία των πολιτών».

            Η κοινωνία των πολιτών στο επίπεδο των ατόμων αποτελείται μόνο από αυτούς που χαρακτηρίζονται ενεργοί πολίτες. Σύμφωνα με τον Τζον Στιούαρτ Μιλ οι πολίτες διακρίνονται σε ενεργούς και παθητικούς. Οι κυβερνώντες συνήθως προτιμούν τους δεύτερους αφού είναι πολύ πιο εύκολο να εξουσιάζεις υπάκουους υπηκόους ή αδιάφορους. Η δημοκρατία όμως, για να είναι ολοκληρωμένη και ευεργετική για τους πολίτες και την κοινωνία, έχει ανάγκη τους την πρώτη κατηγορία.

Το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρος του κ. Γιώργος Παπανδρέου, απέδειξαν έμπρακτα όλο αυτό το διάστημα ότι έχουν ένα μεγάλο όραμα και στόχο. Να κάνουν όλους τους πολίτες της Ελλάδας ενεργούς πολίτες που θα συμμετέχουν θα συζητούν, θα διαφωνούν και η άποψή τους θα επηρεάζει τις κρατικές πολιτικές. Οι δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία, οι νέες πηγές πληροφόρησης μπορούν να οδηγήσουν σε μια κοινωνία πιο ολοκληρωμένη, πιο λειτουργική, πιο πραγματική, πιο δημοκρατική.

 Η συμμετοχή όλων στην διαμόρφωση των προγραμμάτων, των θέσεων και της ιδεολογίας των κομμάτων μπορούν και πρέπει να οδηγήσουν σε μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ευτυχισμένη, πιο αξιοκρατική, πιο δημοκρατική. Σήμερα περισσότερο από ποτέ μπορούμε όλοι να συμμετέχουμε και μπορούμε όλοι να ασκούμε τον έλεγχο και να επηρεάζουμε τις εξελίξεις.